Foto : Lagarde, kapitalistische bitch …

Het Internationaal Monetair Fonds heeft niet de intentie de voorwaarden van de terugbetalingen door de Grieken te versoepelen, zegt voorzitter Christine Lagarde. Daarmee verhoogt ze de druk op het land. In een interview met de Britse krant The Guardian stelt Lagarde onomwonden dat ze meer sympathie heeft voor kinderen in Afrika die geen toegang hebben tot deftig onderwijs dan met de arme kinderen in Athene. Met haar loon is Lagarde zeer goedgeplaatst om echte armoede te ervaren …

Met een voordien ongehoorde scherpe toon stelt Lagarde dat Griekse ouders hun verantwoordelijkheid moeten nemen indien hun kinderen getroffen worden door de besnoeiingen. “Ouders moeten hun belastingen betalen”, zegt ze.

Griekenland, dat haar economie tot een vijfde zag inkrimpen sinds het begin van de recessie, kreeg de opdracht te besnoeien op lonen, pensioenen en openbare uitgaven in ruil voor noodleningen van het IMF, de Europese Unie en de Europese Centrale Bank (de zogenaamde ‘trojka’).
“Niger belangrijker dan Griekenland !”
Gevraagd of ze kan leven met Griekse moeders die geen beroep meer kunnen doen op een vroedvrouw of patiënten die hun levensnoodzakelijke medicatie moeten missen, antwoordt Lagarde: “Ik denk meer aan de kinderen uit een school in een dorpje in Niger die twee uur per dag les krijgen, met drie op één stoel moeten zitten en die heel graag willen leren. Aan hen denk ik de hele tijd. Omdat ik van oordeel ben dat zij nog meer hulp nodig hebben dan de mensen in Athene”.

Lagarde, die voorspelt dat de schuldencrisis nog lang niet voorbij is, voegt er aan toe: “Wat Athene betreft, denk ik ook aan alle mensen die de hele tijd aan de belastingen proberen onderuit te komen. Ik denk net zo veel aan de Grieken die het zonder sociale zekerheid moeten stellen als aan de Griekse burgers die hun belastingen niet betalen. Ik vind dat ze elkaar moeten helpen. Hoe? Door allemaal hun belastingen te betalen”.

Gevraagd of ze in essentie stelt dat de Grieken en anderen in Europa het te goed hebben gehad en dat het nu tijd is om het gelag te betalen, antwoordt ze: “Precies, zo is het”.

De commentaar van Lagarde komt er nadat de Griekse overgangsregering samenkwam om de forse daling in belastingsinkomsten te bespreken – een derde minder in één jaar tijd. Eén van de voorwaarden voor de noodhulp was dat Athene beter zou toezien op de inning van belastingen teneinde het begrotingstekort te dichten.

De opmerkingen van Lagarde zijn eens te meer een teken van het groeiende ongeduld in de internationale gemeenschap. In Duitsland en Frankrijk luidt het dat er voorbereidingen getroffen worden voor de ‘grexit’, het vertrek van Griekenland uit eurozone na de verkiezingen op 17 juni.

Onze vice-premier Didier Reynders verklaarde dat het “een ernstige professionele fout” zou zijn mochten de centrale banken en de bedrijven zich niet voorbereiden op een exit.

De euro kwam gisteren opnieuw onder vuur te liggen op de wisselmarkt. De Spaanse regering staat op het punt 19 miljard euro hulp in één van ‘s lands grootste banken, Bankia, te pompen en ook de Catalaanse deelregering vraagt Madrid financiële hulp.

Volgens Der Spiegel zal de Duitse bondskanselier Merkel een zespuntenplan als groeistrategie voor landen als Griekenland, Portugal en Spanje zal voorleggen dat is gebaseerd op de manier waarop Oost-Duitsland na de val van de Muur werd ‘opgetild’. Dat omvat privatiseringen, lagere lasten en het scheppen van banen door ‘soepeler’ wetten op tewerkstelling.

In het interview in The Guardian stelt Lagarde voorts dat Griekenland niet moet rekenen op een zachtere behandeling dan eender welk ontwikkelingsland, en dat het IMF er geen probleem mee heeft strenge maatregelen op te leggen aan een rijk land.

“Nee, dat is niet moeilijker. Het is de missie van het fonds, en het is mijn taak om de waarheid te vertellen, wie er ook aan de andere kant van de tafel zit. En ik zal je nog iets zeggen: het is soms moeilijker om de regering van een lageloonland, waar mensen tussen 3.000 en 5.000 dollar per jaar verdienen, te zeggen dat ze hun begrotingstekort moeten wegwerken. Want ik weet wat dat betekent op het vlak van hulp aan de armen. In zulke landen zijn de gevolgen veel drastischer”.